EMPIRYCZNE ŻYCIE

EMPIRYCZNE ŻYCIE
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

EMPIRYCZNE ŻYCIE

Dla empirycznego życia człowieka jest to jednak, zarówno wobec siebie samego, jak wobec innych, zawsze zarazem ideał jego wiecznego przeznaczenia. „Stawaj się (empirycznie) tym, czym jesteś w swojej indywidualnej istocie”, wzywa każdego człowieka akosmistyczna miłość do osoby i w akcie swego ruchu niesie właśnie ten —- a nie tylko jakiś „powszech­nie obowiązujący” — obraz przeznaczenia poniekąd przed człowiekiem, jako jego pierwotny „ideał”. O ile bowiem w porządku empiryczno-fizycznym wszyscy ludzie (w roz­maitym stopniu, zależnie od ich typu) dadzą się zastąpić, to w akosmistycznej dziedzinie porządku metafizycznego są przecież, chociaż zróżnicowani pod względem aksjolo­gicznym (verschiedenwertig), wręcz niezastąpieni. Tak więc akosmistyczna miłość do osoby —- w odróżnie­niu od powszechnej miłości do człowieka i każdej party­kularnej miłości do określonego rodzaju grup — koniecznie domaga się, z uwagi na (aus) ideę jej własnej możliwości, duchowego centrum wszystkich skończonych istot osobowych w du­chowym bóstwie (tzn. w „Bogu w Bogu”, gdy za pierwszym razem myślimy o Bogu jako Bogu czystej religii, a za dru­gim o Bogu jako metafizycznej zasadzie świata, której właś­ciwością jest samo wszechżycie jako istotny atrybut).

Podobne wpisy o turystyce:

About the author /


Related Articles

Inne wpisy: