MIŁOŚĆ DO OSOBY

MIŁOŚĆ DO OSOBY
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

MIŁOŚĆ DO OSOBY

Bez tego teistycznego założenia nie da się pomyśleć i utrzymać sama akosmistyczna miłość do osoby. Naturalizm, jak też wszelki panteizm lub irracjonalistyczny monizm (Schopen­hauer) bądź egzystencjalno-irracjonalistyczny (daseins- irrationalistischer) monizm (Hartmann), uniemożliwia ją i zaprzecza jej podstawowemu fenomenowi. Na tym meta- fizyczno-ontycznym jednoczącym powiązaniu indywidual­nych istot wszystkich osób duchowych w Bogu, przy [za­chowaniu] faktycznej odmienności egzystencjalnej (jako następstwa tej różnorodności istoty i różnorodności sensu przeznaczenia), w sposób konieczny opiera się świadomość solidarności zbawienia. Świadomość tę wyklucza zarówno indywidualizm metafizyczny (którego bliski już był Lei­bniz), ponieważ zaprzecza on naszej jedności w Bogu, jak też metafizyczny monizm i uniwersalizm, ponieważ prze­czy się w nich metafizycznej egzystencjalnej substancjal- ności (Daseinssubstantialitat) duchowej osoby, a przez to przeczy się też jej (naturalnie, włączonej w granice jej istoty) „wolności” realizowania albo nierealizowania swej wiecznej istoty, podążenia albo niepodążenia za swym prze­znaczeniem — a tym samym przeczy się też jej odpowie­dzialności za siebie.

Podobne wpisy o turystyce:

About the author /


Related Articles

Inne wpisy: